Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, dava dilekçesinde ileri sürülmeyen yol yardımının kıdem tazminatına esas giydirilmiş ücrete eklenmesini taleple bağlılık ilkesine aykırı buldu.
Uyuşmazlığın Konusu
Davacı işçi, bir kooperatif bünyesinde davalıya ait minibüste şoför olarak çalıştığını; ücretlerinin ve bazı işçilik alacaklarının eksik ödenmesi nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürmüştür. Davada kıdem tazminatı ile ücret, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsili talep edilmiştir.
İlk derece mahkemesi, davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği ve talep ettiği işçilik alacaklarına hak kazandığı sonucuna ulaşarak davayı kabul etmiştir. Davalının istinaf başvurusu da bölge adliye mahkemesi tarafından esastan reddedilmiştir.
Giydirilmiş Ücrete Eklenen Yol Yardımı
Davacı, dava dilekçesinde aylık ücretinin net 2.700 TL olduğunu belirtmiş; ancak kıdem tazminatına esas giydirilmiş ücretin belirlenmesinde dikkate alınmasını istediği sosyal yardımlar hakkında herhangi bir açıklamada bulunmamıştır.
Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıkları, işçinin çalıştığı araçla işe gidip geldiğini ifade etmiştir. Bilirkişi ise iş yerinde yemek ve servis imkânı bulunmadığını, ancak davacının iş aracıyla işe gidip geldiğini belirterek 171,60 TL tutarında yol yardımını çıplak brüt ücrete eklemiş ve giydirilmiş ücreti buna göre hesaplamıştır. İlk derece mahkemesi de bu raporu hükme esas almıştır.
Yargıtayın Değerlendirmesi
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, uyuşmazlığı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26'ncı maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesi kapsamında değerlendirmiştir. Bu ilke uyarınca hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır ve talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.
Yargıtay, davacının dava dilekçesinde giydirilmiş ücret hesabında dikkate alınacak sosyal yardımlara ilişkin herhangi bir beyanda bulunmadığını vurgulamıştır. Bu nedenle yalnızca tanık anlatımlarından hareketle yol yardımı belirlenmesi ve bu tutarın bilirkişi tarafından giydirilmiş ücrete eklenmesi taleple bağlılık ilkesine aykırı bulunmuştur.
Daire, davalının diğer temyiz itirazlarını yerinde görmemiş; ancak yol yardımının giydirilmiş ücrete dâhil edilmesini bozma nedeni saymıştır. Bölge adliye mahkemesi kararı kaldırılmış ve ilk derece mahkemesi kararı oy birliğiyle bozulmuştur.
Kararın Uygulamadaki Önemi
Karar, yol yardımının hiçbir durumda giydirilmiş ücrete eklenemeyeceği anlamına gelmemektedir. Bozmanın temel nedeni, somut olayda yol yardımının dava dilekçesinde ücretin bir unsuru veya sosyal yardım olarak ileri sürülmemiş olmasıdır.
Karar doğrultusunda:
Kıdem tazminatına esas ücretin hesabında dikkate alınması istenen yol, yemek, servis, prim ve benzeri düzenli menfaatlerin dava dilekçesinde açıkça belirtilmesi önem taşımaktadır.
Bilirkişi, hesaplama yaparken tarafların ileri sürdüğü iddia ve taleplerin sınırlarını aşmamalıdır.
Tanık anlatımları, dava dilekçesinde hiç ileri sürülmeyen bir sosyal yardım unsurunun kendiliğinden hesaba eklenmesi için tek başına yeterli kabul edilmemiştir.
Bilirkişi raporlarına karşı yapılacak incelemede, hesaplamaya dâhil edilen her ücret unsurunun tarafların dilekçelerinde ve taleplerinde bir karşılığının bulunup bulunmadığı ayrıca değerlendirilmelidir.
Sonuç olarak karar, işçilik alacağı davalarında yalnızca çıplak ücretin değil, tazminat hesabına dâhil edilmesi istenen bütün düzenli menfaatlerin de yargılamanın başında açık ve somut biçimde ortaya konulması gerektiğini göstermektedir.
KAYNAK
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2026/1127, K. 2026/3106, T. 13.04.2026
Bu bilgi notu genel bilgilendirme amacıyla hazırlanmıştır; hukuki görüş veya tavsiye niteliği taşımaz. Somut uyuşmazlığınız için avukatınıza danışmanızı öneririz.